บทเฝ้าเดี่ยวไฟบริสุทธิ์ของพระวิญญาณ: 'เกินกว่าที่ข้าพเจ้าจะเข้าใจได้'

สดุดีบทที่ 139 เป็นบทสดุดีที่ผมชอบมากที่สุดบทหนึ่ง ดาวิดบรรยายไว้ถึงการสถิตอยู่ของพระเจ้าที่อยู่กับเราในทุกที่ทุกเวลาของชีวิต พระองค์เป็นจุดเริ่มต้น พระองค์รู้จักเรา พระองค์มีวัตถุประสงค์ในชีวิตเราและทรงสร้างเรา เราเป็นฝีพระหัตถ์ของพระองค์ พระองค์อยู่ทั้งกลางวันและกลางคืน ทั้งในเวลาที่ดีและเวลาที่ยากลำบาก พระองค์อยู่ด้วยแม้ว่าความตายจะอยู่ล้อมรอบเรา และวิธีการที่รู้ถึงการอยู่ด้วยของพระองค์คืออะไรล่ะครับ พระวิญญาณบริสุทธิ์ยังไงล่ะครับ เราไม่สามารถและไม่ควรที่จะออกไปไกลห่างจากพระวิญญาณบริสุทธิ์ หรือห่างออกจากความเมตตาของพระเจ้า เราจะเข้าใจความคิดนี้ได้อย่างไร ผมคิดว่าเราไม่สามารถเข้าใจได้อย่างถ่องแท้หรอกครับ เราเพียงแต่ต้องรู้และวางใจ อย่างที่พระเยซูเตือนเราไว้ใน ยอห์นบทที่ 14-16 เมื่อพระองค์ทรงเรียกพระวิญญาณบริสุทธิ์ว่าเป็นผู้ปลอบประโลม/องค์ที่ปรึกษา/ผู้พูดแทน (ยอห์น 14:26; ยอห์น 15:26) ให้เราพูดเหมือนกับดาวิดว่า “ความรู้ของพระองค์น่าทึ่งเหลือเกินสำหรับข้าพเจ้า สูงส่งเกินกว่าที่ข้าพเจ้าจะเข้าใจได้”